/-/

Taki kolejny przerywnik,czyli bazgroły ;-; Wiem,wiem,jestem leniem jeśli chodzi o nowe posty.

Give me a choice VIII

~~~~~~~~~~

-Poznałem Twoje imię.No dobra i co mam z tym fantem zrobić?

-Najlepiej nic. Jesteś tutaj tylko i wyłącze przez przypadek.Można

by powiedzieć,że to wina tego nierozgarniętego człowieka, Sam'a -w tym

momencie pokazała palcem na stojącego z tyłu mężczyzne. Ten,

wyraźnie zakłopotany całą sytuacją, nawet nie wiedział, co ma powiedzieć.

Sam nic na to nie odpowiedziałem. Przypomniałem sobie o swojej ranie,

gdy przez przypadek przejechałem po niej dłonią. Wciąż bolała, cholernie.

-Może tak się ruszysz? To wszystko Twoja wina - dziewczyna zwróciła

się do Sam'a. Bez słowa wyszedł z pomieszczenia. Kobieta przedstawiająca

się jako Haru westchnęła głęboko. Wyraźnie byla zakłopotana

powstałą sytuacją. W sumie, nie obchodziło mnie to. Cokolwiek się tu stało,

cokolwiek oni sobie pomyśleli, cokolwiek zrobią czy powiedzą...to nie

ma znaczenia. -Skoro trafiłem tu tylko przez niekompetencje Twojego,

jak mniemam, kolegi, to nic się nie stanie, jeśli jak gdyby nigdy nic

wrócę do domu. Zdaje się,że jest już późno. Nie mam zamiaru tu dalej

siedzieć. Pomijając to całe zdarzenie, gdzie jest moja gitara? -zapytałem

po chwili. -Tak czy inaczej, muszę Cię szczerze przeprosić za to, co się stało.

Po prostu byłeś uderzająco podobny do kogoś...kogo szukamy. Pomińmy to.

Tak,jest już noc, dlatego też proszę Cię, abyś został tu do rana. Sam

zajmie się Twoją raną. Pewnie jesteś też głodny, więc zaraz coś

przygotujemy. Biorę na siebie całą odpowiedzialność. Co do gitary, stoi

w sąsiednim pokoju, zaraz Ci ją przyniosę Jake. -odpowiedziała spokojnie.

Przestraszyłem się. Skąd ta kobieta znała moje imie? Przecież

chyba jeszcze się nie przedstawiłem...Zanim sam zdążyłem o to

zapytał powiedziała -Ah, nie martw się. Nie jestem żadnym

śledczym czy coś w ten deseń...Twoje imie...po prostu było

napisane na zawieszce od futerału z gitarą. 

W głębi serca cicho odetchnąłem. Sam nie wiem,

czego się bałem. Ale wiem jedno - na pewno nie

obawiałem się tej kobiety...Haru uśmiechnęła się lekko i wyszła

pozostawiając mnie samego. Ona coś ukrywa, czuję to.

~~~~~~~~~~

Give me a choice VII

 ~~~~~~~~~~

Czułem się nie tyle zakłopotany, co przestraszony. Serce biło mi w
piersi niemiłosiernie. Nigdy bym nawet nie pomyślał,że znajdę się

w takiej sytuacji. Przyglądałem się całemu zdarzeniu z niedowierzaniem

czekając w ciszy na dalszy rozwój akcji.W sumie, dalej nie zdawałem

sobie nawet sprawy z mojego miejsca położenia. To trochę kłopotliwe... 

Ale może zacznijmy od początku.

Obudziłem się, co prawda oczy dalej same mi się zamykały.
Chyba jednak powinienem dłużej spać...Ale nie o tym teraz mowa.

Chciałem dokładnie przyjrzeć się sytuacji, w jakiej się znalazłem  
Strasznie bolały  mnie plecy,ale nie dziwię się. Siedziałem na starym
krześle.Było widocznie używane przez dobre kilkadziesiąt lat,na dodatek
nie było ani trochę wygodne. Nie zdążyłem się nawet rozejrzeć,kiedy
to stanął przede mną rosły mężczyzna. Przeszywał mnie wzrokiem
jakby czegoś szukał, badał mnie. Czułem,jakby jego spojrzenie
przebijało mnie na wskroś. Do tej pory pozostawaliśmy w ciszy.
Dopiero teraz dane mi było poznać prawdziwy powód tego
zamieszania. Zza ramienia wielkoluda wychyliła się jakaś
mała postać. Chcociaż w porównaniu do owego mężczyzny-
każda osoba wydawałaby się małą. Wlepiła we mnie swoje 

ogromne oczy. Czułem się jak na jakiejś dennej wystawie.
Oczywiście jako eksponat. Teraz patrzyli się na mnie oboje,
chociaż bardziej przejmowałem się tym facetem. Mała 

istota, która do tej pory stała za nim, rzuciła ostre spojrzenie
w jego kierunku. Szepnęła mu coś do ucha. Jej słowa musiały być
ważne, bo po ich usłyszeniu mężczyzna poczerwieniał. -Mówiłam
Ci, żebyś bardziej uważał! -prychnęła na niego i wyszła zza pleców.
Była to młoda dość dziewczyna o długich, brązowych włosach.
Nie przykuwałem jednak na niej zbyt dużo swojej uwagi, wciaż
niepokoił mnie wielkolud, który zdawałoby się robił się jeszcze
bardziej czerwony niż przedtem. Niespodziewanie dziewczyna 

strzeliła go po czuprynie. Zaskoczyła mnie. Przez chwilę
myślałem,że mężczyzna odgryzie się w jakiś sposób, ale tego nie zrobił.
-Jestem Haru -odrzekła.

 ~~~~~~~~~~
Postanowiłam zmienić perspektywe opisywanych wydarzeń związanych z Jake'iem. Jest po prostu wygodniejsza i znacznie swobodniej jest mi o wszystkim pisać. Mam nadzieję, że nie będzie to Wam w żadnym stopniu utrudniało czytania opowiadania c:

Give me a choice VI

 ~~~~~~~~~~ 

Nastał kolejny dzień.Zmęczony Jake wstał leniwie z łóżka.Był taki 

ospały,że nawet nie zauważył leżącego na podłodze mokrego ręcznika.Kiedy tylko 

stąpnął na niego,poślizgnął się i grzmotnął o betonową podłogę.-Cholera! Nie 

wytrzymam w tym domu.Musze załatwić sobie jakąś pomoc,bo sam tego wszystkiego 

nie ogarnę. -krzyknął zdenerwowany całym zdarzeniem chłopak.Ubierał się,nie 

zwracając uwagi na godzinę.Już dawno powinien być w szkole,ale jakoś nie za 

bardzo mu się tam spieszyło.Złapał swoją gitarę,założył adidasy i wyskoczył z 

domu.Przed budynkiem czekała na niego kolejna niespodzianka-stała tam Lucy z 

niezbyt przyjazną miną. -Gdzie sie szlajasz? Nie skończyliśmy naszej wczorajszej

rozmowy. -zaczęła starając się ukryć złość. -Złość piękności szkodzi,ale Tobie 

to chyba już nic nie zaszkodzi- Jake parsknął śmiechem z pogardą.Nie wiadomo 

czemu,ale zaczął gardzić jej osobą.Coś mówiło mu,że nie warto się z nią w ogóle

zadawać,ale chłopak postanowił spróbować zachowując pewien dystans 

bezpieczeństwa. -Trochę szacunku dziecinko.Jesteś za młody na takie odzywki 

w szczególności do starszych. -mówiła coraz bardziej zdenerwowana. -Dobra dobra,

daj mi już spokój.Nawet nie wiem czego ode mnie chcesz.Niczego nie podpisywałem,

więc może mnie oświecisz tymi swoimi wymówkami i opowieściami o życiu? A nie,

w sumie mnie to nie interesuje. -ostro skończył niechcianą rozmowę.Poprawił 

futerał z gitarą i powędrował w stronę studia.Kobieta wyraźnie też nie miała 

ochoty na dalszą rozmowę,bo skierowała się w przeciwnym kierunku.Zarzuciła tylko

swoimi długimi jak pajęcze nici czerwonymi włosami i odeszła.Chłopak postanowił 

nie przejmować się Lucy,bynajmniej nie dziś.Wszedł więc do studia i jak gdyby 

nigdy nic,spokojnie zaczął grać swoją ulubioną melodię.Podczas szarpnięcia 

struny,której dźwięk był ostatnim w utworze,stało się coś zupełnie 

niespodziewanego. Jake został uderzony w tył głowy. Zdążył tylko chwycić się 

ręką za uszkodzone miejsce.Kiedy spojrzał na swoją dłoń,zobaczył kapiącą krew.

Do jego nozdrzy dotarł metaliczny zapach krwi.Padł bezwładnie na ziemie i 

stracił przytomność.Nie widział już nic poza przenikliwą ciemnością.

  ~~~~~~~~~~

Give me a choice V

~~~~~~~~~~~~~~~~

 Następnego ranka było stosunkowo zimno,lecz nawet takie warunki nie przeszkodziły chłopakowi.Leniwie zszedł z prowizorycznego łóżka,zarzucił na siebie ubrania,złapał gitarę i wyszedł.Właśnie zaczęło padać.Chłodne krople spadając na jego twarz orzeźwiały go i jeszcze bardziej motywowały do działania, jakim było granie.Kolejno mijał budynki,które spowijała jeszcze poranna mgła. Wokół panował mrok i szarówka-jak to w deszczowe poranki.Było jednak w atmosferze coś innego,coś,co miało wyróżnić ten dzień na tle pozostałych. -Cholera,jak tak dalej pójdzie,to cała gitara mi się zamoczy- warknął pod nosem zdenerwowany Jake. -Musiało zacząć padać akurat dzisiaj- dodał wciąż zwracając się do siebie.Poprawił zwinnie kaptur na głowie i przyspieszył kroku zasłaniając futerał z gitarą.-A dokąd Ci tak śpieszno w taka marną pogodę? -zapytała Lucy,która pojawiła się niepostrzeżenie za rogiem jak jakaś mroczna zjawa.-Potrenować,jakiś problem? Chyba mam prawo wychodzić kiedy i gdzie mi się podoba.No chyba,że powstały jakieś nowe prawa,które by tego zabraniały. -syknął zły już chłopak.-Nie zapominaj się dzieciaku.Trochę szacunku się należy.Pamiętaj o umowie,która obowiązuje każdego,nie pomijając Twojej szanownej osoby. -odpowiedziała z przekąsem podirytowana kobieta.-Jakiej znowu umowie? Niczego nie podpisywałem,więc niczego się nie będę trzymał.Co jak co,ale pamięć to ja mam dobrą,więc możesz sobie oszczędzić wciskanie mi takiego kitu. -dodał chłopak po chwili ciszy.Już chciał zakończyć rozmowę z Lucy i pójść dalej,w końcu stał w deszczu,lecz ta mu przerwała ostrzejszym tonem.-Ty chyba dalej nie wiesz o co mi chodzi.Na prawdę jesteś taki naiwny,czy po prostu głupi? Zaczęło robić się groźnie,a chłopak nawet nie wiedział o co chodzi.Stał jak wryty i słuchał uważnie starając się coś zrozumieć.Nic jednak mu nie przychodziło do głowy,a kobieta denerwowała się z każdą chwilą coraz bardziej. Na szczęście jakaś mała dziewczynka przerwała Lucy.Podbiegła wesoło do niej nie zwracając uwagi na jej gniew. -Ładne masz włosy.Zawsze chciałam takie mieć, ale tata nie chciał się na nie zgodzić.W ogóle cała jesteś ładna. -mała Jane zaczęła obsypywać ją komplementami.Zakłopotana Lucy nie wiedziała co powiedzieć, więc tylko głupio się uśmiechała.Nie przywykła do komplementów,a raczej wręcz przeciwnie,zwykle słyszała same obraźliwe słowa. Jake postanowił wykorzystać sytuacje i ukradkiem wymknął się spoza zasięgu wzroku wściekłej kobiety.Szybkim krokiem wskoczył do studia i odetchnął głęboko.-O co jej w ogóle chodziło,jaka umowa,jakie konsekwencje? -pytał sam siebie. -Przecież nic mi wcześniej o tym nikt nie wspominał,skąd ja mam to wszystko wiedzieć.O co w tym wszystkim chodzi? -zadawał sobie kolejne pytania,na które nie znał odpowiedzi.Po chwili jednak postanowił się odprężyć i zapomnieć,przynajmniej na jakiś czas.Wyjął więc gitarę z futerału,wygodnie usiadł na krzesełku i zaczął grać.Spędził tam na grze cały dzień,a gdy nastał wieczór,postanowił już wracać.Wynurzył się z budynku i pod osłoną nocy szedł swobodnie w stronę upragnionego domu.

~~~~~~~~~~~~~~~~

Give me a choice IV

~~~~~~~~~~~~~~

-Może łaskawie mi powiesz gdzie idziemy? -zapytał zniecierpliwiony 

ciągłym chodzeniem chłopak. -A czy to ważne? -odpowiedziała Lucy z dziwnym 

uśmieszkiem. -Gdyby nie było ważne,to chyba bym nie pytał.-syknął Jake. -Gdyby

było to ważne,to bym Ci powiedziała. -zaznaczyła kobieta.Jake nie zadawał już 

więcej pytań,po prostu szedł za kobietą.Po kilku minutach zatrzymali się przy 

jakimś budynku.Nastolatek nie miał pojęcia gdzie jest,nie poznawał okolicy ani 

tym bardziej budowli znajdującej się przed nim. -Nie będę owijała w bawełnę,bo 

tego nie lubię.Mam jedno zasadnicze pytanie,ale lepiej się zastanów zanim 

odpowiesz.- zaczęła tajemniczo Lucy. -Skoro już mnie tutaj zaciągnęłaś,to 

pytaj. -odparł chłopak. -Od kilku dni widuję Cię w tym starym studiu.Za każdym 

razem grasz na gitarze i to nie byle jak.Szczerze mówiąc zainteresowałeś 

mnie. -kontynuowała kobieta. -No i co w związku z tym,że sobie gram? -burknął 

Jake.Lucy,która zauważyłam poddenerwowanie u chłopaka,szybko dodała -No ale 

spokojnie,nie musisz się przez to denerwować.Uspokój się i...- Nie zdążyła 

skończyć,kiedy chłopak jej przerwał drwiącym głosem -Tak tak,wiem,mam się 

uspokoić i oczyścić umysł od gniewu.Blablabla. - W oczach kobiety przez chwile 

było widać zdziwienie,a nawet zaskoczenie.Po chwili jednak wróciła do 

tematu -Dobra,nie będę Ci już gadała o głupotach.Przejdźmy do rzeczy.Pytanie,

które chciałabym ci zadać brzmi: Czy chcesz dołączyć do naszej grupy muzycznej? 

Grasz niekiepsko,więc szkoda byłoby marnować taki talent,a nam by się przydał 

jakiś dobry gitarzysta. - Chłopaka zatkało z zaskoczenia.Nie wiedział co o tym 

myśleć.Z jednej strony przecież mówił sobie nie raz,że nie chce z nikim grać,

że woli gry solowe,najlepiej w 'swoim' studiu,gdzie nikt nie słyszy,grając 

jedynie dla siebie.Z drugiej jednak strony coś go kusiło,żeby się zgodzić.Sam 

dokładnie nie wiedział co go do tego pcha.Długo zastanawiał się walcząc ze 

swoimi myślami. -Długo jeszcze będziesz się zastanawiał? Odpowiedź ma być prosta,

tak lub nie. -ponagliła go Lucy. -No nie wiem,a co będę z tego miał? -przeciągał 

chłopak. -Hmm,zastanówmy się,może to,że będziesz mógł grać z kimś innym niż z 

własnym odbiciem w lustrze? Że będziesz mógł grać nowe utwory,a nie wciąż jeden 

i ten sam? Że będziesz mógł wystąpić na scenie,wśród publiczności? Że będziesz 

mógł przedstawić komuś swoje własne utwory i wysłuchać o nich opinii? -zaczęła 

wymieniać kobieta. -Dobra,dobra,starczy już tego wyliczania.-odparł zmieszany 

Jake. -Zgadzam się. -dodał po chwili już bardziej pewny siebie chłopak.Na 

twarzy kobiety pojawił się tajemniczy uśmiech.Gdy Jake to zobaczył,przeszły go 

dziwne dreszcze.Nawet nie wiedział,na co się właśnie zgodził i co go przez to czeka.

~~~~~~~~~~~~~~

/ - /

Mały przerywnik,czyli moje bazgroły.