Część I

     "Nieważne czemu, nieważne po co. Ważne, że tak musiało się stać"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Był sobie raz chłopiec. Z pozoru normalny nastolatek. Lubił piłkę

nożną i wiele innych sportów. Nie wyglądał On jednak jak jego rówieśnicy - miał

białe włosy, które w połączeniu z Jego błękitnymi oczami wyglądały dość

osobliwie. Posiadał je od urodzenia, takiego koloru po prostu były. Wiele razy stawał się

obiektem drwin ze strony innych z tego właśnie powodu, lecz nie przejmował

się nimi zbytnio, żył własnym życiem. Wierzył, że jest wyjątkowy dzięki swojemu

wyglądowi i osobowości, nie chciał się zmieniać tylko dlatego, że komuś innemu

się to nie podoba. Chodził na zajęcia dodatkowe, uczył się też w miarę dobrze.

Mało rozmawiał z innymi uczniami, wolał się z nimi nie zadawać. Miał kilku kolegów

i koleżanek, owszem, ale nic poza tym. Nie zależało mu na bliższych znajomościach - bo po

co, niedługo i tak miał pójść do innej szkoły z racji swojej przeprowadzki

planowanej już od dłuższego czasu przez jego rodziców. Nie miał rodzeństwa, był

jedynakiem. Pewnie to właśnie dzięki temu nauczył się żyć w samotności, bez

rozmowy, czy wyjazdów ze znajomymi.

Pewnego dnia postanowił wyruszyć w podróż. Już od dawna to planował, marzył. Sam dokładnie nie wiedział

co jest Jego celem, po prostu chciał odciąć się od tych wszystkich ludzi, od ich

nienawiści, drwin i nietolerancji. Mark (bo właśnie tak nazywał się chłopiec)

zabrał więc wszystkie swoje oszczędności, spakował trochę jedzenia na drogę i

wyruszył w nieznane. Wymknął się niezauważalnie z domu późną porą,  pozostawiając jedynie

małą kartkę na stole w kuchni. Była na niej wiadomość dla jego rodziców

"Możecie być spokojni, kiedyś wrócę dumny z siebie i tego, czego dokonam".

Kochał i szanował swoich rodziców, to nie z ich powodu postanowił wyruszyć. Krótko

pożegnał się ze swoim wiernym psiskiem - Bernim i popędził do wyjścia.Cicho

zamknął za sobą drzwi i głęboko odetchnął. Wiedział, że to początek wspaniałej

przygody i niespodzianek, które go czekały. Teraz był tylko On, jego plecak i setki

planów na przyszłość. Wsiadł do pierwszego lepszego pociągu. Usiadł w prawie

pustym przedziale. Nie chciał, żeby dziesiątki oczu patrzyły się na niego i

obserwowały każdy jego ruch. Na chwilę udało mu się zasnąć. Obudził go nagły

 wstrząs wywołany zatrzymaniem pociągu na stacji. Mark wyszedł spokojnie i

przystał na chwilę. Od razu pomyślał sobie "Nadszedł już czas Mark, od teraz

tworzysz nową historię swojego życia". Westchnął cicho, poprawił torbę i ruszył

przed siebie.